kariendejonge.reismee.nl

Zuid Cambodja

Hallo allemaal!

Het is weer even een tijdje geleden dat ik wat van mij heb laten horen. Ik heb de afgelopen tijd heerlijk genoten van een prachtige eiland waar bijna geen wifi is. Nu zit ik op een wat groter eiland met wel meerdere WiFi verbindingen.

De laatste keer dat ik schreef kwam ik net aan in Kampot. In het begin viel Kampot mij een beetje tegen. Dit kwam denk ik door mijn iets te hoge verwachtingen. Ik dacht aan de sfeer van Pai met de looks van Hoi An. Dat was iets te hoog gegrepen. Het hostel viel mij helaas ook een beetje tegen. De eerste dagen heb ik niet zo veel gedaan omdat ik merkte dat ik erg moe was. De laatste tijd in Vietnam en het eerste stukje van Cambodja hebben mij toch veel meer uitgeput dan ik had verwacht. Ik was echt even reismoe. Na de eerste twee nachten in Kampot ben ik geswitcht naar een hostel aan de rivier. Ik wilde erg graag naar de peper plantage, het waterpark en een eiland verderop, maar ik had er gewoonweg geen puf voor en ik wist dat het niet verstandig dit per se te gaan doen. Ik vond het jammer dat ik deze dingen heb gemist, maar ik weet dat je niet alles kan zien. Bij het andere hostel heb ik heerlijk gechillt. De laatste dag ben ik nog wel met Frederico, Emily en Aiste op pad gegaan. Aiste had ik in Vietnam ontmoet, maar we waren allebei via een andere weg naar Kampot gekomen. Federico en Emily hadden we in dat hostel ontmoet. We zijn met de scooter naar het national park gereden. Daar hebben we een waterval, een grote buddha en een verlaten casino bezocht. Het was vooral een interessant tocht doordat we door de wolken reden. Dat gaf vooral bij het casino een hele mysterieuze sfeer. Het zou een super goede set zijn voor een horror film. Op de terugweg konden we genieten van een prachtige zonsondergang. Toen was het weer tijd om mijn volgende bestemming uit te kiezen. Het Khmer nieuw jaar kwam dichterbij, het begin van het regenseizoen wordt dan gevierd. Het schijnt dat heel veel bussen dan niet gaan. Frederico en Aista gingen naar Koh Rong Samloem, dus toen heb ik besloten om met hen mee te gaan. Na in 3 verschillende bussen en 2 verschillende boten te hebben gezeten kwamen we aan bij het mini dorpje waar we wilde verblijven op het eiland. Er zijn hier geen wegen en geen auto's. Er is maar 1 plekje met wifi. Het is echt back to basic, het ultieme eiland gevoel! Het mini dorpje is eigenlijk alleen een klein strandje waar een paar winkeltjes, restaurants en hostels zitten.

Frederico en Aista wilden ergens gaan werken in ruil voor accommodatie en eten. Na even zoeken vonden we een vrij simpel resort, direct aan het strand met een erg mooi uitzicht. Er is alleen elektriciteit van 18:00 tot 00:00. Maar het is een heerlijke plek om te relaxen en tot rust te komen (in een hangmat op het strand). Tegen de avond kwamen we een groep Israëliërs tegen. Twee van hen konden echt heel goed gitaar spelen, dus daar hebben we op het strand heerlijk naar geluisterd. De volgende dagen was het Khmer nieuw jaar. Eerst was het plan om met een groep grote met de boot naar een ander strand te gaan of een snorkel trip te doen. De plannen veranderde elke 10 minuten en uiteindelijk zijn we gebleven. We kregen door dat er iets zal gaan gebeuren in het mini dorpje, de sfeer begon te veranderen. En ja hoor, er kwam al snel een watergevecht op gang! De locals en vooral de kinderen hadden waterpistolen en strooide baby poeder over je hoofd, en als je geluk had kwam het lekker in je oog (au dat was niet fijn). De meeste toeristen liepen rond met lege waterflesjes. Ik had door een gat te maken in de dop van een waterfles een geïmproviseerde waterpistool waarmee ik een soort regen veroorzaakte. Het was een geweldig watergevecht! De sfeer was geweldig, iedereen maakte elkaar nat, de kinderen waren superschattig en waren geweldig om mee te spelen. Ik heb gelachen en geleerd hoe je op Cambodjaanse muziek danst. Aan het einde van de dag was ik kletsnat en zat ik onder het zand en baby poeder, maar ik voelde me erg voldaan.

Later die avond kwam er toch even een domper... We hadden eigenlijk al te lang gewacht met het avondeten, en toen we eindelijk ergens zaten moesten we anderhalf uur wachten op ons eten. Dat is zeker niet zo bevorderend voor je humeur. Na het eten knapten we gelukkig allemaal wel weer een beetje op en was het nog een leuke avond. De dagen ernaar heb ik niet zo veel gedaan. De ene laatste dag ben ik nog wel met de boot naar een ander strand gegaan. Dit is echt het allermooiste strand dat in ooit heb heb gezien. Het water is super blauw en het zand spierwit. Het plan was om vanaf dit strand naar sunset beach te lopen en daar een boot terug te pakken. Helaas kwamen we er achter dat dat niet mogelijk was. De laatste boot op het strand waar we waren ging al om half 3. De rest van het groepje wilde wel het risico nemen en misschien op het strand slapen. Ik had de dag ervoor net een contactlens verloren. Ik had dus mijn laatste paar in die ik de komende drie weken moesten dragen (terwijl ze eigenlijk voor 2 weken bedoeld zijn). Met het idee in mijn achterhoofd dat ik de lenzen echt nodig ga hebben als ik ga duiken, was ik te bang om het risico te nemen om een nacht te slapen met de lenzen. Toen heb ik maar in mijn eentje de boot terug gepakt. Dat ging helaas niet zo soepel. Ze zeiden dat er geen boot meer was en dat hij vol zat. In wist dat het gelul was en bleef dus volhouden. Toen probeerden ze me nog het dubbele te laten betalen. Ik wist de prijs dus ik hield stug vol. Uiteindelijk zat ik op de goede boot (die half vol zat) en had ik de juiste prijs betaalt. Teruggekomen zat ik eigenlijk niet zo heel lekker meer in mijn vel. Ik heb het enige WiFi opgezocht en toen heb ik mama gebeld. Het was even erg fijn om met een bekende stem te praten. Na nog een dagje heerlijk niksen ben ik in de ochtend in mijn eentje vertrokken naar Koh Rong (het grotere eiland). Hier ga ik waarschijnlijk nog 4 daagjes verblijven.

Ik heb de laatste anderhalve week in Cambodja echt een geweldige tijd gehad. Ik heb ontzettend genoten. Soms voelde het even alsof ik in een film zat. 

Op sommige momenten heb ik echt het gevoel gehad dat ik nog veel langer wil blijven en meer plekken wil bezoeken. Nu krijg ik toch stiekem een beetje zin om weer naar huis te gaan. Ik kijk er naar uit mijn lieve familie weer te zien en te knuffelen, in mijn eigen zachte bedje te kruipen, papa's heerlijk pasta's te eten, een lekkere taart te bakken, te fietsen op mijn eigen fiets en ijsjes van Da Vinci te kunnen eten.Ondanks dat kijk ik uit naar de komende drie weken. Ik heb vooral erg veel zin om terug te gaan naar Koh Tao en te gaan duiken. Ik weet dat de afgelopen maanden heel speciaal zijn geweest, maar ik denk dat het echte besef pas komt als ik thuis ben.

Dit was het voor nu, over een kleine 3 weekjes zit ik al weer in Nederland!

Liefs Karien

Reacties

Reacties

Piet Hollander

Logisch dat je zo tegen het eind een beetje de kriebels krijgt. Maar, het is hier hartstikke koud. Dus de zaken waar je nu een beetje naar verlangt blijven wel even wachten, dan geniet je er straks nog meer van. Maak er nog een paar mooie weken van, het zal sneller gaan dan je denkt. gr Piet

Floor

Oh lieve Karien, wat een heerlijk verhaal! Bij elke zin die ik lees word ik trotser en trotser op je. En wat mis ik je en wat lijkt het me heerlijk om je op 8 mei weer in m'n armen te kunnen sluiten! Heeeel veel plezier en succes de komende weken! Je bent een geweldig mens!! Liefs, mama

oma

Wat een verhaal je kan wel een boek schrijven. Wat ik er echt UIT VOND SPRINGEN was de wijze waarop je alleen met de boot terug ging en het allemaal voor elkaar kreeg, je had hun manier van doen helemaal door. Super!!!! Super!!!! En wat heb je daar toch veel gedaan in die tijd .Heel veeeeeeeeeel piezier gewenst op dit nieuwe eiland en wat enig dat je ook nog het nieuwjaar daar kon meevieren,met water inplaats met vuurwerk zoals hier.We zien weer uit naar de volgende blog, Dikke knuffel en veeeeeeeeeeeel liefs!!!

Liesbeth

Lieve Karien, Weer genoten van je reisverhaal en wat heb je weer mooie foto's gemaakt! Geniet nog de laatste drie weken, goede reis terug en tot later weer in Nederland! liefs

Inèz

Dag Karien, wat geniet ik van je verhalen, wat maak je leuke dingen mee, en leuke ontmoetingen met allerlei mensen. Zo te lezen ook heel leerzaam. Mooi om de afwisseling te lezen tussen de geweldige en mindere dagen en hoe je daar steeds beter mee omgaat en kan relativeren. En je kunt dus ook heel doortastend opreden en volhouden, goed hoor! Als je straks terug bent kun je vast met een heel voldaan gevoel terugkijken op deze geweldige ervaring en daar nog lang op teren denk ik. Geniet van ja laatste weken en veel plezier bij het duiken. liefs van Inèz

Arthur

Heerlijk verhaal weer. Ik wil er zo naar toe! Ja, op zo'n lange reis word je zo nu en dan reismoe. Heel goed dat je daar naar luisterde en bleef zitten waar je zat. Je verhaal van dat primitieve eilandje is echt geweldig. Veel plezier nog deze laatste weken.

Petra

Karien, wat maak je ontzettend veel mee. Ik lees met plezier en bewondering je blog. Geweldig, zoals je het doet aan die andere kant van de wereld. Gelukkig heb je nog even. Geniet er nog van!

{{ reactie.poster_name }}

{{ reactie.message }}

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit verhaal.

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!